SUSE Linux
Logo systemu
Rodzina GNU/Linux
Aktualna wersja stabilna 11.0 - 19 czerwca 2008; 162 dni temu
Producent Novell
Licencja GNU GPL
Platforma systemowa i586, AMD64, PowerPC
Jądro monolityczne
Podstawowe środowisko pracy GNOME oraz KDE
Oficjalna witryna www.opensuse.org
Strona na distrowatch.com distrowatch.com/suse
Typ pakietów RPM
Wersja Live dostępna
Screenshot

SUSE Linux ([ˈsuːsə]) to prosta w obsłudze dystrybucja Linuksa, stworzona z myślą o użytkownikach korzystających na co dzień z interfejsu graficznego, i przeznaczona zarówno dla użytkowników domowych (openSUSE), jak i do zastosowań komercyjnych (SUSE Linux Enterprise). Rozwijana początkowo w Niemczech przez SuSE GmbH, w styczniu 2004 przejęta przez firmę Novell. Pierwsza wersja systemu nosiła nazwę S.u.S.E. (skrót od niem. Software- und System-Entwicklungsgesellschaft mbH, Nürnberg, od października 1998 zmieniona na SuSE) i ujrzała światło dzienne w marcu 1994. W grudniu 2006 Novell oddzielił otwartą, ogólnodostępną wersję systemu, nazwaną openSUSE i rozwijaną przez społeczność z całego świata, od wydania komercyjnego, oferowanego wraz z pomocą techniczną i skierowanego do zastosowań profesjonalnych.

Spis treści

[edytuj] Cechy dystrybucji

SUSE korzysta z menedżera pakietów RPM. Domyślnie, tuż po instalacji SUSE zawiera m.in. przeglądarkę internetową Firefox, pakiet biurowy OpenOffice.org i wiele innych programów. Na szczególną uwagę zasługuje wyszukiwarka pakietów oraz funkcja wprowadzona w wydaniu 10.3, dostępna także dla użytkowników 10.2 - "jednoklikowa" instalacja (ang. 1click install), dzięki której można wybrać kolekcję pakietów jak również pojedynczy pakiet z jakiegokolwiek repozytorium i go zainstalować, posługując się przyjaznym kreatorem.

Przykładem zastosowania tej technologii może być instalacja kodeków[1] (innym sposobem jest próba odtworzenia pliku zakodowanego danym koderem, czyli uruchomienie instalatora kodeków).

Każdy paczker korzystający z Build Service może współpracować nad projektami jak również tworzyć własne repozytorium. Jeżeli publikowanie pakietów jest włączone, w wyszukiwarce pakietów zobaczymy wpisy zawierające nazwę pakietu, wersję, opis, projekt Build Service i odnośnik 1click install.

[edytuj] Centrum sterowania - YaST2

Jednym z bardziej popularnych składników dystrybucji jest YaST2 - przyjazny w obsłudze program instalacyjny, narzędzie do konfiguracji systemu i zarządzania pakietami w jednym, pozwalający na dostosowanie systemu do własnych potrzeb. Poza instalacją SUSE na dysku twardym, umożliwia wygodne, zautomatyzowane dodawanie, aktualizację i usuwanie programów (poprzez repozytoria pakietów), kontrolę usług systemowych, konfigurację sprzętu (wyjątkiem program SaX2, służący do konfiguracji ekranu, myszy, klawiatury, tabletu itp., który to nie jest modułem programu YaST, a oddzielnym programem).

[edytuj] Nowe menu dla KDE - Kickoff

Zauważalną na pierwszy rzut oka nowością od wersji 10.2 systemu jest innowacyjne menu, poprzedzone sponsorowanymi przez firmę Novell testami użyteczności[2]. Przy wsparciu usługi katalogowania informacji (Beagle), pozwala na szybkie przeszukiwanie m.in. w zbiorze zainstalowanych aplikacji, ostatnio odwiedzanych stron internetowych, odebranej poczty elektronicznej czy wiadomości błyskawicznych. Intuicyjny interfejs, cechujący systemy z rodziny SUSE, umożliwia łagodne przejście z Windowsa na Linuksa.

Menu Kickoff wraz z KDE4 stało się domyślnym menu w KDE. Ci jednak, którzy nie polubili go, mogą bez problemu wrócić do dawnego menu, znanego z KDE 3.x czy też spróbować innych komponentów menu, jak np. Raptor (Linux).

[edytuj] Efekty wizualne - Compiz

W 10.1 wprowadzono zaawansowane efekty graficzne, bazujące na OpenGL. Były to między innymi: efektowne przełączanie pulpitów wirtualnych poprzez obracanie graniastosłupa (najczęściej sześcianu), efekt "żelujących" okien, czy rozbudowane opcje przeźroczystości. Co ważne, proces renderowania efektów przebiegał w czasie rzeczywistym, przy współudziale karty graficznej (obciążając procesor w relatywnie małym stopniu). SUSE było pierwszą dystrybucją, która zaprezentowała menedżer okien Compiz, wtedy działający tylko w odpowiednim serwerze X - XGL,

W openSUSE 11.0 preferowanym rozwiązaniem do wyświetlania efektów nie jest już XGL, a AIGLX, technologia początkowo rozwijana w ukryciu przez Red Hata.

Obecnie programiści z całego świata pracują wspólnie nad domyślnym włączeniem Compiza, gdzie tylko możliwe jest jego uruchomienie.

[edytuj] Środowisko graficzne

Do wersji 10.2, domyślnym środowiskiem graficznym w SUSE było KDE – i głównie to środowisko było przez twórców systemu rozwijane i dostosowywane. Kolejne wersje SUSE charakteryzowały się dopracowanym środowiskiem KDE (zawsze w aktualnej wersji) oraz nieco zaniedbaną powłoką GNOME, które nie było polecane początkującemu użytkownikowi. Począwszy od wersji 10.2, obu środowiskom poświęcono dużo uwagi, wybór zaś pozostawiono użytkownikowi. Wyboru preferowanego środowiska graficznego dokonuje się przed instalacją systemu, przy czym można wybrać opcję instalowania obu.
W wywiadzie dla Linux Format przedstawiciel firmy Novell Greg Mancusi-Ungaro oznajmił, że od kolejnej wersji dla przedsiębiorstw domyślnym środowiskiem będzie GNOME i Novell będzie zachęcał do tworzenia aplikacji na to środowisko, choć oczywiście w dystrybucji pozostanie dostarczane także KDE.

Wydania SUSE/openSUSE
1.0 - marzec 1994
2.0 - 1994/1995
3.0 - 1995
4.0 - 1996
4.2 - maj 1996
4.3 - wrzesień 1996
4.4 - maj 1997
5.0 - czerwiec 1997
5.1 - listopad 1997
5.2 - 23 marca 1998
6.0 - 21 grudnia 1998
6.1 - 7 kwietnia 1999
6.2 - 12 sierpnia 1999
6.3 - 25 listopada 1999
6.4 - 27 marca 2000
7.0 - 27 września 2000
7.1 - 24 stycznia 2001
7.2 - 15 czerwca 2001
7.3 - 13 października 2001
8.0 - 22 kwietnia 2002
8.1 - 30 września 2002
8.2 - 7 kwietnia 2003
9.0 - 15 października 2003
9.1 - 23 kwietnia 2004
9.2 - 25 października 2004
9.3 - 16 kwietnia 2005
10.0 - 6 października 2005
10.1 - 11 maja 2006
10.2 - 7 grudnia 2006
10.3 - 4 października 2007
11.0 - 19 czerwca 2008
11.1 - 18 grudnia 2008

[edytuj] Dostępne wersje systemu

Istnieje kilka wersji dystrybucji, przeznaczonych zarówno dla firm, jak i dla użytkowników indywidualnych. W wariancie komercyjnym, firma Novell oferuje SUSE Linux Enterprise Desktop (SLED) lub jego wersję serwerową - SUSE Linux Enterprise Server (SLES). W odróżnieniu od wersji społecznościowej (openSUSE), zawierają one starsze wersje programów, w rezultacie zapewniając potencjalnie większą stabilność.

Do zastosowań domowych przeznaczony jest openSUSE, dostępny do pobrania za darmo z oficjalnej strony projektu (w postaci obrazów .iso), lub do kupienia w wersji pudełkowej, wzbogaconej o pakiety komercyjne, drukowaną instrukcję obsługi oraz kilkadziesiąt dni pomocy technicznej przy instalacji.

Systemy z rodziny SUSE dostępne są na architektury: x86, x86-64, PowerPC oraz (testowo) na IA64.

[edytuj] openSUSE 10.3

Premiera stabilnego wydania openSUSE 10.3 miała miejsce czwartego października 2007, jednakże pliki z dystrybucją były dostępne wcześniej[3]. Zgodnie z zapowiedziami[4] nowa dystrybucja niesie ze sobą liczne zmiany i usprawnienia m.in. skrócony został czas ładowania systemu przy domyślnej konfiguracji. Podobnie jak w innych popularnych dystrybucjach, openSUSE 10.3 można uruchomić (ze zbliżoną funkcjonalnością) bezpośrednio z płyty (LiveCD). Udostępniona jest możliwość instalacji openSUSE 10.3 bezpośrednio z sesji LiveCD, lub też w środowisku Windows, przy wykorzystaniu asystenta migracji instlux.

Wśród nowości można wymienić wbudowaną obsługę UMTS, nowy menedżer pakietów - zypper, dynamiczny wybór optymalnego serwera lustrzanego (mirror) z aktualizacjami systemu i programów. Do dyspozycji użytkownika zostały oddane środowiska graficzne: GNOME 2.20.0, a także KDE w wersji 3.5.7 i 4 (rozwojowa) oraz standardowo zainstalowany menedżer okien Compiz.

Zgodnie z oczekiwaniami, openSUSE 10.3 jest dostępny na architektury: x86, x86-64 oraz PowerPC.

[edytuj] openSUSE 11.0

Wydanie z 19 czerwca 2008 podobnie, jak 10.3, dostępne było kilka dni wcześniej, by uniknąć problemów z dostępnością obrazów dysków z powodu przeciążeń.

Zmian było bardzo dużo. Poniżej część z nich.

  • kernel z gałęzi 2.6.25.x;
  • aktualizacja środowiska GNOME do wersji 2.22.1;
  • wprowadzenie PulseAudio[5];
  • usprawnienie menedżera pakietów zypper;
  • upiększenie instalatora (dotyczy DVD);
  • zmiana apletu powiadamiającego o aktualizacjach i aktualizującego system na PackageKit;
  • aktualizacja przeglądarki internetowej Firefox do wersji 3 Beta 5.

[edytuj] openSUSE 11.1

Deweloperzy ogłosili już datę wydania kolejnej wersji openSUSE (11.1) - będzie to 18 grudnia 2008.

[edytuj] Galeria

[edytuj] Linki zewnętrzne


Przypisy

  1. System openSUSE od wersji 10.2 nie zawiera pakietów chronionych prawem patentowym, obowiązującym m.in. w USA - dotyczy to między innymi kodeków mp3, czy odtwarzania filmów z płyt DVD. Są one dostępne w formie specjalnie przygotowanych pakietów do pobrania i samodzielnej instalacji.
  2. http://en.opensuse.org/Kickoff - informacje o nowym menu dla środowiska KDE (Kickoff)
  3. Artykuł na stronie jakilinux.pl
  4. Zmiany w openSUSE 10.3 (en)
  5. Początkowo w wersjach beta openSUSE 11.0 aplet do kontrolowania głośności GNOME zastąpił padevchooser, jednak szybko zmieniono go z powrotem. Były także głosy o problemach z głośnikami w konfiguracji przestrzennej. Programiści dodali opcję wyboru rodzaju głośników (stereo, 5.1, 7.1 itd.).